:) amazm3’s Story. *003*

 

เบื่อ มาก มาก :(

อะไรๆ ทำไมต้องโบ้ยมาที่เราด้วย ? ทำไมหรอ เราเคยเป็นหรีดแล้วทำไม ?
เราก็มีงานที่ต้องสะสางเหมือนกันนะ เราก็เหนื่อยเป็นนะ
จะว่าเราเห็นแก่ตัวก็เอาเถอะ ลองมาเป็นเราดูบ้างมั้ยล่ะ ?
งานที่ต้องทำเป็นกลุ่ม เรากลับต้องทำเยอะสุด ? แค่นี้ยังไม่พอ ?
ยังจะยัดเยียดอะไรให้เราอีกหรอ แค่นี้เราก็เหนื่อย เบื่อ จนไม่อยากจะสนใจแล้วนะ :(

ที่พูดถึงนี้ กีฬาสีที่โรงเรียนน้ะ

 

บางทีก็ไม่อยากเจอใครใคร ไม่อยากไปพบปะผู้คนในสังคม
อยากอยู่แต่กับบ้าน เจอหน้าแค่คนในครอบครัวและคนรัก ♥
ไปไหนก็ไม่อยากเจอใคร อยากให้โลกนี้มีแค่เรา และ สามสี่คน
อยากให้มีแค่โลกไซเบอร์ ไม่อยากพบเจอโลกความจริง .
ไม่ได้กลัว ไม่ได้อะไรหรอก สงสัยเราคงติดสันโดษเกินไป
โลกส่วนตัวเราคงสูงเกินไป อย่างงั้นแหละมั้ง .

 

.

เผยแพร่ใน: on ตุลาคม 6, 2009 at 12:23 pm  ให้ความเห็น  

URI สำหรับ TrackBack ข้อความนี้คือ: http://amazm3.wordpress.com/2009/10/06/amazm3%e2%80%99s-story-003/trackback/

RSS feed สำหรับความเห็นต่อเรื่องนี้

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.